کنکور را یک شبه بخوانید
آموزش تکنیک های تست زنی در کنکور
کنکور را یک شبه بخوانید
مهندسی معکوس
حتی بدون معلومات
کشف گزینه صحیح در 5 ثانیه
ثانیه اول:خواندن گزینه 1
ثانیه دوم:خواندن گزینه 2
ثانیه سوم:خواندن گزینه 3
ثانیه چهارم:خواندن گزینه 4
ثانیه پنجم:زدن گزینه صحیح
گزینه های صحیح خودشان را به شما نشان خواهند داد
تا کنکور چیزی نمانده همین امروز هم دیر است
مهندسی معکوس یا Test Reverse Engineering

شما تا 45% بیشتر از کسانی که به این روش آگاهی ندارند تست خواهید زد.
حتی اگر یک روز به کنکور مانده فرصت را از دست ندهید
این روش معجزه نمی کند بلکه از روی اصول عمل می کند.
فقط با یک تماس
در صورت نیاز به مشاوره یا بروز مشکل در هر مرحله با شماره تلفن های زیر تماس بگیرید.
٠٩١٣٣٧٩٣۴٠٢
٠٣۴۵۴٢٣٧٠٩٣
ارسال مرسوله ها با پست پیشتاز بوده و دو تا سه روز طول خواهد کشید
7 سی دی + 5 جزوه
قیمت:٨٠٠٠تومان
اورجینال رایانه
سیرجان مکی اباد بالاتر از داروخانه
نظرات ()برای اولین بار
طراحی جدید و متفاوت
میکس و مونتاژ فیلم جشنهای عروسی
به صورت سینک سینمایی و ایتالیایی متد 2010 (آخرین ورژن)
توسط کادری مجرب خانم و آقا
دوره دیده زیر نظر
استادان و فارغ التحصیلان فیلم ساز ایران
تخفیف ویژه همکاران
سیرجان - موسسه فیلمبرداری
خاطره
فیلم برداری و عکاسی حرفه ای از
مجالس ، سمینارها ، همایشها
پذیرفته میشود
محمودی
09133793402-03454237093
نظرات ()
|
||
|
نظرات ()
|
|||
|
نظرات ()کاربران همیشه با این مشکل مواجه بوده اند که چطور دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس را به یکدیگر متصل کنند و حتی از یکی به دیگری از طریق Remote Desktop Access ارتباط برقرار کنند. به طور پیش فرض در سیستم عامل Ubuntu برنامه ای برای اتصال ویندوز از طریق Remote Desktop وجود ندارد و بنابراین مجبوریم از برنامه های کمکی استفاده نماییم.

Teamviewer و LogMeln جزو برترین برنامه ها برای آموزش Remote Desktop می باشند (کاربران ویندوز). کار کردن با این برنامه ها، بسیار ساده می باشد و در عین حال هیچ گونه تنظیمات خاصی برای ایجاد ارتباط ندارند و به طور اتوماتیک ارتباط را برقرار می نمایند. متاسفانه هر دوی آن ها در Linux وجود ندارند.
برای شروع، باید تغییراتی در سیستم عامل Ubuntu ایجاد نماییم و راه را برای اتصال به آن باز کنیم. ابتدا قابلیت remote desktop را در Ubuntu از مسیر System->Performance->Remote Desktop فعال نمایید. در پنجره باز شده گزینه “Allow other users to view your desktop” را فعال نمایید.

همچنین توصیه می کنیم که رمز عبور دلخواه خود را برای امنیت بالاتر وارد نمایید. بدین ترتیب فقط کاربران دارای رمز عبور (مطمئن) می توانند به سیستم ما دسترسی داشته باشند. پس از طی مراحل بالا، زمان این رسیده است که از کامپیوتری دیگر به لینوکس متصل شویم. در اینجا با دو انتخاب مواجه می شویم. اول اینکه از یک سیستم عامل لینوکس دیگر متصل شویم و انتخاب دوم حالتی است که از یک سیستم عامل Windows به لینوکس فعلی متصل شویم. این دو انتخاب تفاوت های کوچکی با یکدیگر دارند که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم.
اتصال از طریق یک سیستم عامل لینوکس دیگر
سیستم عامل Ubuntu برای Remote desktop، از اتصال های مجازی شبکه (Virtual Networking Connections) استفاده می کند. بهترین حالت برای کاربران این است که از VNC viewer برای دسترسی به remote desktop استفاده کرد. برای نصب این برنامه در محیط دستوری (Command Line) دستور زیر را وارد نمایید.
sudo apt-get install xvnc4viewer
در آخر تنها شما باید دستور زیر را صادر کنید تا بتوانید براحتی به سیستم اوبونتو دسترسی داشته باشید. اگر درخواستی مبتنی بر رمز عبور داشت، رمز عبور داده شده در مراحل بالا را وارد کنید.
vncviewer <hostname/ip>
اتصال از طریق یک سیستم دارای سیستم عامل Windows
برای اتصال از طریق ویندوز می توان از برنامه TightVNC یا uVNC استفاده کرد. پس از اجرای برنامه، همانند شکل زیر، IP و پورت را وارد نمایید (پورت پیش فرض ۵۹۰۰ می باشد و نیازی نیست که صریحا ذکر شود). سپس با زدن دکمه Connect می توانید براحتی به Ubuntu وصل شوید.
به یاد داشته باشید که هیچ یک از Client های ذکر شده، از سیستم رمز گذاری شده (encryption) استفاده نمی کنند و ما تا این جای کار از یک اتصال غیر رمز گذاری شده استفاده کرده ایم. برای رمز گذاری داده های جاری بین دو کامپیوتر می توان از SSH tunnel استفاده کرد. در زیر به طور خلاصه مراحل را شرح می دهیم.
- بسته های OpenSSH باید روی سیستم نصب شده باشند. با صدور دستور “sudo apt-get openssh-server” در لینوکس، آن را نصب کنید.
- با استفاده از دستور “<ssh -L 5900:localhost:5900 <ip address” ، به اصطلاح یک تونل ایجاد کنید. بدین صورت که به جای عبارت ip address ، آدرس رایانه remote شده را وارد نمایید. اگر برای اتصال از سیستم ویندوز استفاده می کنید، برای ایجاد تونل می توانید از PuTTY استفاده نمایید.
- اتصال را طبق مراحل ذکر شده در بالا برقرار کنید، تنها با این تفاوت که باید همانند شکل زیر، به localhost با پورت ۵۹۰۰ متصل شوید. سپس VNC client، تونلی را که ساخته اید را شناسایی و مورد استفاده قرار می دهد.
نظرات ()همانطوری که میدانید هنگامی که قصد نصب ویندوز را داشته باشید (Clean Install) در حین نصب لازم است سوالاتی پیرامون نام کامپیوتر ، نوع رزولوشن ، کلمه عبور Admin ، شماره سریال ویندوز و ... را پاسخ دهید. این مساله باعث میشود که شما دقایقی طولانی را کنار سیستم باشید تا نصب ویندوز به مراحل نهایی نزدیک شود. این مساله اگر لازم باشد روزانه تعدا زیادی ویندوز نصب نمایید بیشتر نمایان میشود. با استفاده از ابزاری که در سی دی ویندوز xp در فولدر support قرار داده شده ، آن هم در یک فایل Cab !!! براحتی نسبت به نصب خودکار ویندوز اقدام نمایید.
روش کار:
1- در سی دی ویندوز xp به مسیر زیر مراجعه نمایید :
Support\tools\
2- فایل deploy.cab را بر روی یکی از درایوهای هارد کپی نمایید. سپس آنرا باز کرده (از طریق برنامه zip magic یا winzip یا در خود ویندوز xp اگر بر روی فایل کلیک کنید باز میشود ) و فایل setupmgr.exe را از درون این فایل cab کپی کرده و درون یک درایو از هارد کپی کنید.
3- بر روی setupmgr.exe کلیک کنید. پنجره ای باز میشود. آنرا next کنید. سپس گزینه زیر را انتخاب کرده و next کنید
Create a new answer file
4- مطمئن شوید که گزینه windows unattended installation علامت زده شده باشد سپس next کنید.
5- در این صفحه نوع ویندوز خود را انتخاب نمایید در اینجا ویندوز xp پروفشیونال را انتخاب میکنیم. سپس next میکنیم.
6- گزینه Fully automated را علامت بزنید و next کنید.
7- در اینجا صفحه Distribution Folder نمایش داده میشود. در این صفحه به شما اجازه داده میشود که تعیین نمایید که آیا ویزارد یک پوشه توزیعی را بر روی کامپیوترتان بسازد یا پوشه توزیعی را بر روی درایو شبکه ای که شامل سورس فایلهای ویندوز میباشد ایجاد نماید.
نکته ! ساخت یک پوشه توزیعی نه تنها به شما اجازه نصب ویندوز بدون استفاده از cd را میدهد بلکه اجازه افزودن فایلهای اضافی (همانند درایورهای قطعات) برای انجام یک نصب سفارشی را میدهد. اگر قصد انجام نصب خودکار را به دفعات زیاد دارید و درایور یا پوشه مناسب را در اختیار دارید میتوانید از این گزینه استفاده کنید.
ما در این آموزش گزینه زیر را انتخاب کرده سپس next میکنیم :
No, this answer file will be used to install from a CD
8- در این صفحه گزینه مربوط به I Accept … را علامت زده و next میکنیم.
9- حال شما صفحه ای را مشاهده میکنید که با کمی دقت متوجه میشوید گزینه هایی درون این صفحه وجود دارند که شما در حین نصب ویندوز با آن برخورد میکنید. شروع به تکمیل گزینه ها به دلخواه خود کنید.
10- بعد از اتمام کار گزینه finish را بفشارید. در این قسمت مسیری برای ذخیره تنظیماتی که انجام داده اید در قالب یک فایل پرسیده میشود. شما میبایستی نام فایل را که به صورت UNATTEND.TXT انتخاب شده به WINNT.SIF تغییر دهید و یک نسخه بر روی یک فلاپی ذخیره نمایید.
11- از منوی FILE گزینه EXIT را انتخاب نمایید.
12- اکنون شما فایل اصلی را ساخته اید. فایل برای انجام عملیات نصب آماده میباشد اما ممکن است قبل از شروع عملیات مایل باشید که نگاهی به محتویات فایل بیندازید. (ممکن است بخواهید پارامترهای اضافه تری را نیز به فایل بیفزایید. در صورت امکان با بخش HELP برنامه SETUP MANAGER مشورتهای لازم را انجام دهید.) برای این کار فایل ساخته شده را در برنامه NOTEPAD باز نمایید. شما میتوانید خطوط دیگری را نیز برحسب نیاز برای فعالیتهای دیگر مثل تعیین پارتیشن نصب دیسک سخت یا تبدیل سیستم فایل به NTFS معین نمایید. جزئیات مربوط به چگونگی انجام این کارها را میتوانید در داخل فایلهای کمکی موجود در داخل Deploy.CAB مشاهده نمایید. اگر در داخل فایل هرگونه تغییری را اعمال کردید ، فایل را ذخیره کرده و آنرا ببندید
13- فایل را بر روی فلاپی دیسک کپی نماید. سپس کامپیوتر را از طریق سی دی راه اندازی کرده و فلاپی را در داخل درایو فلاپی قرار دهید. ویندوز به صورت خودکار تنظیمات معین شده را مورد استفاده قرار میدهد.
نظرات ()اگر شما یک کاربر حرفه ای، از علاقه مندان به بازی های رایانه ای و یا حتی تنها علاقه مند به علم سخت افزار هستید، مطمنا تابحال در مورد SLI و CrossFire خبر های بسیاری شنیده و مقالات بسیاری را خوانده اید. با این حال معرفی دو نسل جدید از تکنولوژی ارتباطی کارت های گرافیک، 3Way SLI از طرف nVIDIA و CrossFireX از طرف AMD-ATI، بهانه ای به دست ما داد تا به بررسی کاملی از تاریخچه، نحوه کار و وضعیت فعلی این دو تکنولوژی بپردازیم و در انتها نیز مقایسه ای بین نحوه کارکرد و کارایی آنها داشته باشیم...
همانند SLI، تکنولوژی CrossFire نیز تنها در نسخه PCI Express کارت های گرافیک قابل پیاده سازی خواهد بود. بنابر این برای اجرای حالت CrossFire نیاز به دو کارت گرافیک پشتیبانی کننده از این تکنولوژی و نیز مادربردی حداقل با دو شکاف توسعه PCI Express x16 نیاز خواهد بود، البته برخلاف SLI و پلاتفرم SkullTrial شرکت CrossFire ،Intel را می توان در تراشه های AMD-ATI و نیز اکثر تراشه های رده متوسط به بالای شرکت Intel اجرا نمود. البته در هنگام فعال بودن CrossFire با توجه به نوع و محدودیت تراشه ها، شکاف های توسعه PCI Express در حالت های x8-x8، x16x16 و یا x16x4 قرار خواهند گرفت. محدودیت تعداد خروجی تصویر در حالت CrossFire نیز مانند SLI وجود دارد و کاربران تنها به یک خروجی تصویر محدود خواهند شد که قابلیت نمایش در دقت تصویر 2560x1600 را اختیار می گذارد.
تابحال ATI رسما سه نسل مختلف CrossFire را از نظر نحوه فعال سازی و سازگاری تراشه های گرافیکی معرفی کرده است که در ادامه به بررسی این سه نسل می پردازیم.
CrossFire : نخستین نسل از تکنولوژی Multi GPU شرکت ATI در عین نوآوری، دو مشکل عمده را به همراه داشت. نسل اول CrossFire کاربر را اجبار به تهیه یک کارت گرافیک بخصوص، که با کارت های گرافیکی که به طور معمول به فروش می رسیدند تفاوت داشت، می نمود. این کارت گرافیک بخصوص عبارت بود از نسخه "CrossFire Edition" که تفاوت آن با کارت های گرافیک معمولی از وجود یک تراشه با نام "Composting Engine"، یک ورودی/خروجی از نوع VHDCI یا DMS-59 در کنار یک خروجی DVI و در آخر به طور مشخص از پسوند CrossFire Edition بر روی بسته بندی و بدنه کارت گرافیک قابل تشخیص بود که در حقیقت کارت اصلی با Master تشکیل دهنده پیکربندی CrossFire نامیده می شد. مشکل دوم، نیاز به یک کابل ارتباطی خارجی جهت ایجاد ارتباط بین دو کارت اصلی و فرعی بود که خروجی DVI کارت Slave را به ورودی/خروجی DMS-59 و یا VHDCI متصل می کرد.
تصویر 14 - ورودی/خروجی VHDCI در سمت راست و DMS-59 در سمت چپ
همانطور که در بخش قبلی مقاله اشاره شد، نسل اول CrossFire توانایی فعالیت با دو کارت گرافیک با تراشه ها و میزان حافظه متفاوت را در اختیار می گذارت اما محدودیت هایی طبق جدول زیر را برای انتخاب کارتهای گرافیک تشکیل دهنده پیکربندی CrossFire وجود دارد.

جدول 3 - جدول کارت های سازگار با نسل اول CrossFire به همراه نوع کابل ارتباطی آنها
تصویر 15 - پیکربندی CrossFire در نسل اول به کمک کابل ارتباطی خارجی
Native CrossFire : نسل دوم تکنولوژی CrossFire با فاصله زمانی نه چندان طولانی با هدف رفع دو مشکل مهم نسل قبلی معرفی شد. این نسل CrossFire محلی یا Native نام گرفت که البته در بین کاربران کماکان نام CrossFire به آن اطلاق می شود. همانطور که از هدف معرفی این نسل پیداست، در Native CrossFire به لطف تعبیه تراشه کنترل ارتباط در GPU اصلی و نیز استفاده از پل ارتباطی، مواردی که از ابتدا در SLI پیش بینی شده بود، ATI مشکل خرید کارت گرافیک CrossFire Edition و اتصال خارجی دو کارت گرافیک را مرتفع ساخت. از دیگر مزایای Native CrossFire افزایش حداکثر دقت تفکیک تصویر از 2560x1600 نقطه به 2560x2048 نقطه نسبت به نسل اول CrossFire و نیز nVIDIA SLI است.
تصویر 16 -محل قرار گیری پل ارتباطی Native CrossFire در کارت های Radeon
جهت پیکربندی CrossFire به دو پل ارتباطی داخلی نیاز خواهد بود. همچنین ATI نیز به مانند nVIDIA، فعال سازی CrossFire در کارت های گرافیک رده متوسط را بدون استفاده از پل ارتباطی داخلی امکان پذیر ساخته است.
تصویر 17 - پل ارتباطی Native CrossFire که شباهت زیادی با پل ارتباطی SLI دارد
در جدول زیر لیست کارت هایی را که سازگار با نسل دوم CrossFire هستند را مشاهده می کنید. در این نسل تنها کارت هایی که از یک سری هستند توانایی ایجاد یک پیکربندی CrossFire را دارند.

جدول 4 - جدول کارت های سازگار با نسل دوم CrossFire
نظرات ()تراشه گرفیکی nVIDIA G80
از مهمترین برتریهای پردازندهگرافیکی G80 میتوان به فناوری ساخت 80 نانومتری اشاره کرد، nVIDIA با این تکنولوژی توانسته به رقم باورنکردنی 700 میلیون ترانزیستور در یک تراشه نسبت بزرگ 20*20mm دست پیدا کند. این در حالی است که تا قبل از آن ATI یکه تاز این عرصه توانسته بود بر روی پردازنده گرافیکی 90 نانومتری R580 خود از 321 میلیون ترانزیستور استفاده کند. نکته قابل توجه دیگر آنکه G80 به طور کامل از نسخه آیندهDirect X 10.0 متعلق به شرکت ماکروسافت به همراه shader model 4.0 پشتیبانی خواهد کرد همچنین این پردازندهگرافیکی از حافظه های فوق سریع GDDR4 نیز پشتیبانی خواهد کرد.
با توجه به این که اولین کارتکرافیک مبتنی بر این پردازندهگرافیکی GeForce 8800 نام گرفته اینگونه به نظر میرسد که nVIDIA به همان سبک نامگذاری که از GeForce 4 تا کنون مرسوم گشته وفادار مانده و احتمالا مدل بعدی این سری 8600و در آخر نیز 8200/8300 خواهد بود.
با توجه به اینکه فقط خبر عرضه دو مدل GeForce 8800GTX و GeForce 8800GTS اعلام شده بحث ما نیز به این دو مدل معطوف می گردد.
تصویری که ادعا می شود نخستین کارت گرافیک تولیدشده
برپایه تراشه گرافیکی G80 می باشد.
حافظه
نوع حافظه به کار رفته در هر دو مدل GeForce 8800 GTX/GTS یکسان است و تفاوت فقط در تعداد چیپ می باشد. میزان گذرگاه حافظه در این سری نسبت به GeForce 7900 GTX تغییر کرده و برای هر تراشه حافظه از 64 بیت به 32 بیت تقلیل پیدا کرده تا مشکل غیر قابل استفاده ماندن تعدادی از خطوط کانال چیپ را حل کرده باشند.
در مدل GeForce 8800GTX از 12 تراشه حافظه 64 مگابایتی استفاده شده که در نهایت گذرگاه حافظه 384 بیت و حافظه 768 مگابایتی را برای این کارت به ارمغان خواهد آورد ، در مدل GeGorce 8800GTS نیز از 10 استفاده خواهد شد که عرض گذرگاه حافظه آن 320 بیت و حجم کلی حافظه نصب شده بر روی برد آن 640 مگابایت خواهد بود .
همچنین فرکانس کاری این حافظه ها 900 MHZذکر شده است همچنینnVIDIA با این حافظه ها به یک رکورد جدید پهنای باند حافظه دست یافته است که تاکنون چنین پهنای باندی معادل با 86 GB/s در هیچ کارت گرافیک دیگری مشاهده نشده بود .
نظرات ()مقاله امروز را با معرفی SLI آغاز خواهیم کرد چرا که قدمت بیشتر آن نسبت به CrossFire آن را مقدم تر می نماید.
اگر فکر می کنید SLI تکنولوژی جدیدی است و nVIDIA، شرکت محبوب و پرقدرت بازار تراشه های گرافیکی، مبتکر آن است اشتباه می کنید چرا که SLI برای اولین بار در سال 1998 توسط شرکت 3dfx و بر روی کارت های گرافیک Voodoo 2 معرفی شد. در آن زمان SLI سرنام کلمات Scan Line Interleaving بود و از طریق تجزیه تصویر به خطوطی پیاپی زوج و فرد و محول کردن وظیفه پردازش هر دسته از خط ها به تراشه های موجود بر روی کارت گرافیک Voodoo 2 با طرحی ساده اما شگفت آور عمل می کرد.
تصویر 1 - دو کارت Voodoo 2 در حالت SLI
در نوزدهمین روز از ماه آوریل سال 2001، روز بزرگ، nVIDIA موفق به خرید و در دست گرفتن 3dfx گردید اقدامی که اگر عملی نمی شد، امروز شاهد وضعیت دیگری در بازار تراشه های گرافیکی می بودیم. به هرحال و با خرید 3dfx توسط nVIDIA، تکنولوژی SLI نیز دچار تحولاتی شد و با جمله جدید Scalable Link Interface و ایجاد تغییراتی در جهت بهبود کارایی آن در سال 2004 به صورت رسمی توسط nVIDIA به جهان معرفی گشت.
در حال حاضر SLI در سه حالت عمل می کند:
SFR یا Split Frame Rendering : در این حالت هر فریم از تصویر، به دو بخش تقسیم شده و هر بخش آن توسط یک GPU انجام می گردد. همانگونه که در تصویر شماره 2 مشاهده می کنید، این شیوه در حالتی به کار می رود که از دو کارت گرافیک در سیستم استفاده می شود.
تصویر 2 - شیوه پردازش تصویر SFR در SLI
AFR یا Alternate Frame Rendering : که در آن هر GPU وظیفه پردازش یک فریم کامل را دارد، بنابر این در حالی که یک تراشه در حال پردازش فریم حاضر است، تراشه های دیگر نیز در حال پردازش فریم های بعدی هستند. به این مفهوم که اولین فریم نمایش داده می شود، فریم دوم درهمان زمان آماده نمایش خواهد بود (حالت ایده آل) و یا پردازش آن در حال پایان یافتن است. این حالت همانطور که در تصویر شماره 3 مشاهده می کنید، در حالت 3Way SLI یا Triple SLI کاربرد دارد.
تصویر 3 - شیوه پردازش تصویر AFR در SLI
AFR of SFR : این شیوه درواقع ترکیبی از دو حالت فوق است که در سیستم Quad SLI، که از دو کارت گرافیک که هرکدام از آنها از دو GPU برخوردار است (مانند GeForce 7950 GX2 و یا GeForce 9800 GX2) فعال می گردد. به این ترتیب که یک فریم توسط دو GPU کارت گرافیک اول، در حالت SFR پردازش می شوند دحالی که فریم بعدی نیز به همین شیوه همزمان با پردازش و یا نمایش فریم قبلی پردازش می گردد. تصویر 4.
تصویر 4 - شیوه پردازش تصویر AFR of SFR در SLI
نظرات ()نکته کلیدی که در مقایسه دو معماری که از نظر ساختار با یکدیگر متفاوت هستند باید در نظر گرفت این است که باید ابتدا تعداد کارهایی که هر یک از از آنها در یک سیکل کلاک انجام میدهند را با همدیگر مقایسه کرده و سپس با در نظر گرفتن اختلاف فرکانس کلاک در دو معماری تعداد کارهایی که در یک زمان واحد به سرانجام میرسانند را ملاک ارزشیابی قرار داد.
G80 میتواند Thread های بیشتری را در حالت ایدهآل به صورت موازی هم پردازش کند، 128 در مقایسه با 64 عدد Thread در هرکلاک R600 با این وجود در هر یک از این 64 عدد Threadحدود 5 برابر کار بیشتری میتواند صورت گیرد چرا که R600 با بهرهگیری از دستورالعملهای VLIW میتواند حداکثر 5 عملیات را در هر Thread انجام دهد در حالی که g80 به یک عملیات در هر Thread محدود شده است، اما با توجه به به معماری بسیار موازیسازی سازی شده و بهره گیری از دستورالعملهای VLIW در R600 به سختی میتوان فرض کردن که Ultra-Threaded Dispatch Processor بتواند بلاکها را همواره در حداکثر کارایی نگه داشته و هیچ یک از SPهای آن بیکار نباشند.

دیاگرام UDTP
در بهترین حالت R600 میتواند 2.5 برابر بیشتر از G80 عملیات ساده محاسباتی انجام دهد ( 320 عملیات در مقایسه با 128 عملیات) اما در بدترین حالت زمانی که وابستگی میان دادهها و عملیاتها در کد برنامه سایه زن زیاد باشد G80 حدود دو برابر قویتر از R600 در هر کلاک ظاهر میشود ( 64 عملیات در R600 و 128 عملیات در G80).
تفاوت اصلی ساختار این دو معماری در مکانی است که قابلیتهای موازیسازی از کد برنامهسایه زن استخراج میشود. هر دو معماری به بهرهگیری از چندین واحد SIMD نیازمند Threadهای مستقل از هم هستند، NVIDIA در G80 به سختافزار روی آورده و به قابلیتهای موازیسازی کدبرنامه را با پیچیده کردن سختافزار و اعمال محدودیت به آرایههای SIMD استخراج میکند و AMD به نرمافزار روی آورده و با دستورالعملهای سطح بالای VLIW که ذاتا شامل عملیاتهای مستقل از هم میباشد، این وظیفه را بر عهده کامپایلر قرار داده است. بنابر این عملکرد معماری AMD بیشتر به نوع کد در حال اجرا وابستگی دارد.
حتی اگر ما حداکثر بهرهبرداری از معماری AMD را در بهترین حالت بپذیریم بازهم فرکانس کلاک بالای G80 مانع از برتری یافتن آن میشود، همانطور که شاره شد ، فرکانس هسته سایهزنهای متحد G80 دو برابر فرکانس کاری آن یعنی حدود 1.35 گیگاهرتز است
این بررسی هنوز ناقص است و بخشهای دیگری از این دو معماری هنوز در نظر گرفته نشدهاند، چرا که تنها هسته سایهزنهای متحد در کارایی یک پردازنده گرافیکی نقش ندارد و عوامل کلیدی دیگر نیز در معماری یک GPU وجود دارد که میتواند عملکرد خوب سایر واحدها را زیر سوال برده یا موجب برتری آن نسبت به معماریهای دیگر شود. بنابر این در ادامه به دیگر واحدهای R600 سرمیزنیم.
نظرات ()