متخصص سخت افزار کامپیوتر

کنکور را یک شبه بخوانید

علی محمودی گوغری — Sun, 16 Jan 2011 16:14:55 GMT

کنکور را یک شبه بخوانید

آموزش تکنیک های تست زنی در کنکور

کنکور را یک شبه بخوانید

مهندسی معکوس

حتی بدون معلومات

کشف گزینه صحیح در 5 ثانیه

ثانیه اول:خواندن گزینه 1

ثانیه دوم:خواندن گزینه 2

ثانیه سوم:خواندن گزینه 3

ثانیه چهارم:خواندن گزینه 4

ثانیه پنجم:زدن گزینه صحیح

گزینه های صحیح خودشان را به شما نشان خواهند داد

تا کنکور چیزی نمانده همین امروز هم دیر است

مهندسی معکوس یا Test Reverse Engineering

شما تا 45% بیشتر از کسانی که به این روش آگاهی ندارند تست خواهید زد.

حتی اگر یک روز به کنکور مانده فرصت را از دست ندهید

این روش معجزه نمی کند بلکه از روی اصول عمل می کند.

فقط با یک تماس

در صورت نیاز به مشاوره یا بروز مشکل در هر مرحله با شماره تلفن های زیر تماس بگیرید.

٠٩١٣٣٧٩٣۴٠٢

٠٣۴۵۴٢٣٧٠٩٣

ارسال مرسوله ها با پست پیشتاز بوده و دو تا سه روز طول خواهد کشید

7 سی دی + 5 جزوه

قیمت:٨٠٠٠تومان

اورجینال رایانه

سیرجان مکی اباد بالاتر از داروخانه

میکس و مونتاژ

علی محمودی گوغری — Mon, 13 Dec 2010 07:49:00 GMT

برای اولین بار

طراحی جدید و متفاوت

میکس و مونتاژ فیلم جشنهای عروسی

به صورت سینک سینمایی و ایتالیایی متد 2010 (آخرین ورژن)

توسط کادری مجرب خانم و آقا

دوره دیده زیر نظر

استادان و فارغ التحصیلان فیلم ساز ایران

تخفیف ویژه همکاران

سیرجان - موسسه فیلمبرداری

خاطره

فیلم برداری و عکاسی حرفه ای از

مجالس ، سمینارها ، همایشها

پذیرفته میشود

محمودی

09133793402-03454237093

هر آنچه که می خواهید درباره هارد دیسک بدانید ...

علی محمودی گوغری — Thu, 04 Nov 2010 05:36:40 GMT

برخی می گویند که دور و زمانه هارد درایو ها به سر آمده و سرانجام به دست SSD به قتل خواهند رسید. اما من فکر می کنم که هنوز داستان تکنولوژیی که بابت یک ترابایت فضای ذخیره کمتر 100 هزار تومان از شما می گیرد، هنوز به پایان نرسیده است.

هنوز سالهای زیادی باقی مانده است که SSDها بتوانند از نظر امنیت و اعتماد و همچنین قیمت، جایگزین هارد دیسک های قدیمی شوند. کمی منصف باشید، هارد دیسک ها بر روی میز و یا کامپیوتر همه شما جا خوش کرده اند و از حجم عظیمی از خرت و پرت های شما را (از قبیل فیلم های HD، عکس های حجیم، موسیقی ها و هر چیزی که فکرش را کنید) محافظت می کنند. کاری که ممکن است در خور شان و شخصیت SSD گرانقیمت و ظریفتان نباشد.

آنچه که در زیر پنهان است

هارد درایو را به این دلیل HDD می گویند که خلاصه شده عبارت Hard Disk Drive یا گرداننده دیسک سخت است. درون یک هارد درایو شما چیزی به نام «پلاتر» دارید که یک سطح مغناطیسی برای ضبط اطلاعات است و با سرعت بسیار زیادی به دور خود می چرخد. یک ابزار هم به نام هد در سراسر صفحه مغناطیسی حرکت می کند و کار خواندن و نوشتن اطلاعات را انجام می دهد. کار هارد از این نظر مشابه گرامافون است. اما تفاوت اصلی در این است که نوک هد هرگز با صفحه مغناطیسی تماس ندارد.

هارد درایوها به طور معمول در اندازه های 1.8 اینچی، 2.5 و 3.5 اینچی تولید می شوند، اماممکن است در اندازه های بزرگتر و کوچکتر از این هم دیده شوند. 3.5 اینچی ها در کامپیوتر های رومیزی به کار می روند و 2.5 اینچی ها مخصوص لپ تاپ هستند. 1.8 اینچی ها هم در iPod کلاسیک، مک بوک ایر و برخی ابزارهای پرتابل کوچک کاربرد دارند. این اعداد نشان دهنده قطر پلاتر به کار رفته در آن هارد درایو هستند.

یک درایو هرچه تعداد پلاتر بیشتری داشته باشد، توانایی نگهداری حجم بیشتری از اطلاعات را خواهد داشت. اما در این میان هنوز برخی محدودیت ها در خصوص تعداد و حجم اطلاعات پلاتر ها وجود دارد. هارد درایوهای پرظرفیتی که در کامپیوتر های رومیزی مورد استفاده قرار می گیرند می توانند تا 4 پلاتر داشته باشند. بسیاری از مدل های 3.5 اینچی و برخی از 2.5 اینچی های ویژه 3 پلاتر دارند. اما اغلب 2.5 اینچی های لپ تاپ و تمام 1.8 اینچی های پرتابل به دو پلاتر محدود می شوند.

ممکن است فکر کنید در هارد 1 ترابایتی و یا غول های 1.5 و 2 ترابایتی که توسط هیتاچی و سی گیت تولید شده اند، با توده ای از پلاتر ها مواجه ایم. تکنیک استفاده شده در این هاردها به PMR یا ضبط مغناطیسی ستونی مشهور است که به ما این امکان را می دهد که بر روی پلاتر تا 10 برابر اطلاعات بیشتری ضبط و نگهداری کنیم. روش کار بدین صورت است که اطلاعات بصورت عمودی (ستونی) بر روی پلاترها ضبط می شوند، در حالی که در گذشته به صورت افقی (سطری) این کار انجام می شده است. اما اطلاعاتی که به این صورت نگهداری می شوند، در برابر پاک شدن و آسیب دیدن بسیار حساس و شکننده هستند. برای درک بهتر به عکس بالا و ویدئوی جذاب زیر نگاهی بیاندازید.

این همه اعداد و حروف چه معنی دارند؟

اگربه برچسب هارد دیسک ها دقت کرده باشید ممکن است به کلماتی از قبیل IDE، SATA و PATA برخورده باشید و یا خصوصیاتی مانند 5400RPM یا 7200RPM را مشاهده کرده باشید. همچنین اندازه های مختلفی چون 3.5 اینچ، 2.5 اینچ و 1.8 اینچ برای آنها ذکر می شود. حسابی گیج کننده است؟ همه این اطلاعات چه معنی می توانند داشته باشند؟

RPM در هارد دیسک ها دقیقا مترادف با معنی آن در اتومبیل است: تعداد دور در دقیقه. این عدد در هارد دیسک ها بسیار مهم است، زیرا سرعت چرخش بالاتر به معنی سرعت خواندن و نوشتن بیشتر است. 7200RPM سرعت استاندارد هارد دیسک کامپیوترهای رومیزی است، اما مدل های ویژه ای با سرعت های 10,000RPM و 15,000RPM هم برای کاربردهای حرفه ای تولید می شوند. هارد لپ تاپ ها به علت اندازه کوچک شان،عموما 5400RPM سرعت دارند. اما می توانید مدل های 7200RPM را هم بیابید، ولی باید مقداری از شارژ لپ تاپ تان را فدای سرعت بیشتر هارد تان کنید.

RPM را شاید بتوان مهمترین عامل کارایی هارد دیسک دانست. وقتی هارد با سرعت بیشتری بچرخد، اطلاعات بیشتری در واحد زمان قابل خواندن و نوشتن هستند، این امر همچنین امکان دسترسی سریعتر به اطلاعات را فراهم می کند. در سرعت های بالا، هد برای رسیدن به اطلاعات درست دچار وقفه نمی گردد و سریعا خود را به محل مناسب می رساند. زمان جستجوی هارد هم عبارت است از مدت زمان مورد نیاز که هارد هد را به محل مناسب برای خواندن و نوشتن اطلاعات برساند. هارد های با کیفیت و گرانقیمت زمان جستجویی در حد 2 میلی ثانیه دارند و برای هارد های معمولی موجود در بازار این زمان به 9 میلی ثانیه می رسد. بافر هارد هم نشان دهنده میزان اطلاعاتی است که قبل از استفاده cache می شوند و هر چه میزان آن بیشتر باشد هارد با سرعت بالاتری به درخواست های سیستم پاسخ می دهد. هارد های معمول موجود در بازار با بافرهای 8، 16 و 32 مگابایت ارائه می گردند، اما برخی هارد های ویژه را با بافرهای بسیار بالا هم ( حتی تا یک گیگابایت ) می توان یافت.

آنها چگونه وصل می شوند؟

ابزارهای بسیاری برای اتصال هارد دیسک به مادربورد وجود دارند. اما تا چند سال پیش در بازار هارد دیسک ها ATA -اتصال با تکنولوزی پیشرفته- استاندارد حکمران بود. این اتصال عبارت از یک سوکت 16 پین بود که کنترل هارد دیسک را در اختیار مادر بورد قرار می داد. البته قبل از اینکه SATA پا به عرصه بگذارد، رابط ATA صاحب برادر دوقلویی به نام Parallel ATA هم شد.

پس از آن، ATA به دفعات دچار بازبینی ها و ارتقا های متعددی شد که به آن اجازه می داد با هارد های حجیم تر و سریعتر هم به راحتی کار کند. ممکن است هارد هایی را دیده باشید که بر روی آنها عبارت Ultra ATA درج شده است. این دسته از رابط ها امکان جابجایی اطلاعات را با سرعت 133 مگابیت بر ثانیه مهیا می ساختند. ATA در میان عموم به IDE هم مشهور است، اما همان نام ATA توصیف دقیق تری برای این رابط است. اگر درون کامپیوترتان را نگاهی انداخته باشید ممکن است این نوع رابط را دیده باشید. تشخیص این رابط هم بسیار آسان است، کابل های نواری عریضی که فضای زیادی را هم اشغال کرده اند، همان کابلهای ATA هستند. نوع دیگری از کابل ها که ممکن است نام آن برایتان اشنا باشد، رابط های SCSI (اسکازی) هستند که در زمان حکومت ATA/IDE، به طور معمول برای مقاصد تجاری و یا سیستم های با کاربری ویژه استفاده می شدند. یکی دیگر از دردسرهای رابط های ATA/IDE تنظیمات Master/Slave و نحوه کار با آنها بود که با ظهور SATA این مشکل هم رفع شده است.

در چند سال اخیر استاندارد SATA برای هارد دیسک ها استفاده می شود که دنیایی کاملا متفاوت از ATA است. این رابط ها از اولین ابزار هایی بودند که به سرعت 1.5 گیگابیت بر ثانیه دست یافتند و هم اکنون با سرعت 3 گیگابیت بر ثانیه کار می کنند. البته چیزی نمانده که به سرعت 6 گیگابیت بر ثانیه هم دست پیدا کنند. این کابل ها نازک ترند و جای کمتری از کیس را اشغال می کنند، که این امر باعث مرتب تر بودن داخل کیس و گردش هوای بهتر در آن می شود. با استفاده از این استاندارد، دیگر نیازی به تنظیمات پیچیده و گیج کننده ندارید و کار با آن بسیار راحت تر است. امروزه برخی از ابزارهای external هم از نوع خاص SATA با نام eSATA استفاده می کنند که e مخفف همان external یا بیرونی است که امکان استفاده از سرعت بالای SATA را بصورت پرتابل و بیرونی فراهم می کند. چیزی نمانده که eSATA هم به استانداردی شبیه USB و با سرعت بسیار بالاتر از آن تبدیل گردد.

زمان جستجوی بالا، چیزی کاملا متفاوت با زمان انتقال بالا است. اولی نشان دهنده مدت زمانی است که اطلاعات مورد نظر در هارد پیدا می شوند و دومی نشان دهنده مدت زمانی است که این اطلاعات به مقصد منتقل می گردند. اگر بخواهیم این موضوع را به شکل ساده توضیح دهیم، یک هارد با رابط کم سرعت و زمان جستجوی سریع بهتر است برای جاهایی که تکه های کوچک اطلاعاتی را مرتبا جابجا می کنند بکار گرفته شود و هارد با رابط پرسرعت و زمان جستجوی کندتر بدرد کسانی می خورد که همیشه حجم بالایی از اطلاعات را انتقال می دهند.

چرا هاردها می میرند؟

به یاد دارید که گفتیم هد در حالت عادی هیچ گاه سطح پلاتر هارد را لمس نمی کند؟ هنگامی که هد با سطح پلاتر تماس پیدا کند در اصطلاح به آن شکستگی هد می گوییم. به طور معمول هد بر روی کیسه کوچکی از هوا حرکت می کند، اما برخی ذرات ریز باعث می شوند هد بر روی دیسک کوبیده شود، این اتفاق در سرعت های چرخش بالاتر بیشتر اتفاق می افتد و تاثیر شدید تری هم بر هد و پلاتر می گذارد، زیرا ضربه آن مانند این است که هد دفعات بیشتری بر سطح پلاتر کوبیده شود. قطعات ظریف مکانیکی با این اتفاقات سرانجام به پایان عمر خود می رسند، چیزی که معمولا با نام میانگین عمر شناخته می شود. متاسفانه هنگامی که عمر درایو شما به پایان می رسد دیگر کاری جز خرید یک هارد جدید از دستتان بر نمی آید. مگر اینکه مشکل ایجاد شده برای هارد شامل موارد گارانتی تولید کننده باشد.

و مهمترین چیزی که در مورد هارد دیسک باید بدانید، این است که از خرت و پرت هایتان حتما نسخه پشتیبان تهیه کنید، ممکن است هارد دیسک ها با هیبت و مقاوم به نظر بیایند، اما این به این معنی نیست که آنها هیچ نقطه ضعفی ندارند.

Blu-Ray (بلو-ری) چیست؟

علی محمودی گوغری — Thu, 04 Nov 2010 05:33:40 GMT

Blu-ray نام فرمت جدید نسل بعدی دیسک های DVD می باشد که توسط گروه Blu-ray Disk Association - BDA که زیر نظر دو شرکت بزرگ Sony و Philips فعالیت می کند ایجاد شده است.

به وسیله این فرمت می توان بر روی یک دیسک یک لبه blu-ray اطلاعاتی با حجم 23.3 , 25 , 27 گیگابایت و یعنی حدود 4 ساعت فیلم با فرمت (High-definition (HDTV و 13 ساعت فیلم با فرمت (Standard-definition (SDTV را ذخیره کرد.

همچنین یک دیسک 2 لبه blu-ray می تواند حجمی برابر با 46.6 , 50 , 54 گیگابایت را در خود جای دهد که این مقدار حافظه تقریباً برای 8 ساعت فیلم HDTV کافی می باشد.

در سیستم blu-ray از پرتو آبی لیزر برای ذخیره اطلاعات استفاده می شود که طول موجی برابر با 406 nm دارد در صورتی که پرتو های لیزر قرمز که در حال حاضر از انها استفاده می شود طول موجی در حدود 650 nm را دارا می باشند به همین علت پرتو blu-ray می تواند حجم بیشتر اطلاعات را نسبت به پرتو های قرمز بر روی یک دیسک نوری ذخیره کند.

فرمت جدید دیگری بنام HD DVD که توسط شرکت Toshiba گسترش یافته رقیب اصلی blu-ray محسوب می شود. این فرمت تنها می تواند حجمی برابر 15 گیگابایت را بر روی یک دیسک یک لبه ذخیره کند که نسبت به blu-ray بسیار کمتر است.

شرکت های بزرگی همچون Apple, Dell, Hitachi, HP, JVC, LG, Mitsubishi, Panasonic, Pioneer, Philips, Samsung, Sharp, Sony, TDK , Thomson و استدیو های فیلم سازی Universal , MGM , Fox و Walt Disny آمادگی خود را برا ی پشتیبانی از این فرمت اعلام کرده اند.

نحوه برقراری Remote Desktop Access به سیستم عامل اوبونتو

علی محمودی گوغری — Sun, 26 Sep 2010 07:00:11 GMT

کاربران همیشه با این مشکل مواجه بوده اند که چطور دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس را به یکدیگر متصل کنند و حتی از یکی به دیگری از طریق Remote Desktop Access ارتباط برقرار کنند. به طور پیش فرض در سیستم عامل Ubuntu برنامه ای برای اتصال ویندوز از طریق Remote Desktop وجود ندارد و بنابراین مجبوریم از برنامه های کمکی استفاده نماییم.

Teamviewer و LogMeln جزو برترین برنامه ها برای آموزش Remote Desktop می باشند (کاربران ویندوز). کار کردن با این برنامه ها، بسیار ساده می باشد و در عین حال هیچ گونه تنظیمات خاصی برای ایجاد ارتباط ندارند و به طور اتوماتیک ارتباط را برقرار می نمایند. متاسفانه هر دوی آن ها در Linux وجود ندارند.

برای شروع، باید تغییراتی در سیستم عامل Ubuntu ایجاد نماییم و راه را برای اتصال به آن باز کنیم. ابتدا قابلیت remote desktop را در Ubuntu از مسیر System->Performance->Remote Desktop فعال نمایید. در پنجره باز شده گزینه “Allow other users to view your desktop” را فعال نمایید.

همچنین توصیه می کنیم که رمز عبور دلخواه خود را برای امنیت بالاتر وارد نمایید. بدین ترتیب فقط کاربران دارای رمز عبور (مطمئن) می توانند به سیستم ما دسترسی داشته باشند. پس از طی مراحل بالا، زمان این رسیده است که از کامپیوتری دیگر به لینوکس متصل شویم. در اینجا با دو انتخاب مواجه می شویم. اول اینکه از یک سیستم عامل لینوکس دیگر متصل شویم و انتخاب دوم حالتی است که از یک سیستم عامل Windows به لینوکس فعلی متصل شویم. این دو انتخاب تفاوت های کوچکی با یکدیگر دارند که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم.

اتصال از طریق یک سیستم عامل لینوکس دیگر

سیستم عامل Ubuntu برای Remote desktop، از اتصال های مجازی شبکه (Virtual Networking Connections) استفاده می کند. بهترین حالت برای کاربران این است که از VNC viewer برای دسترسی به remote desktop استفاده کرد. برای نصب این برنامه در محیط دستوری (Command Line) دستور زیر را وارد نمایید.

sudo apt-get install xvnc4viewer

در آخر تنها شما باید دستور زیر را صادر کنید تا بتوانید براحتی به سیستم اوبونتو دسترسی داشته باشید. اگر درخواستی مبتنی بر رمز عبور داشت، رمز عبور داده شده در مراحل بالا را وارد کنید.

vncviewer <hostname/ip>

اتصال از طریق یک سیستم دارای سیستم عامل Windows

برای اتصال از طریق ویندوز می توان از برنامه TightVNC یا uVNC استفاده کرد. پس از اجرای برنامه، همانند شکل زیر، IP و پورت را وارد نمایید (پورت پیش فرض ۵۹۰۰ می باشد و نیازی نیست که صریحا ذکر شود). سپس با زدن دکمه Connect می توانید براحتی به Ubuntu وصل شوید.

به یاد داشته باشید که هیچ یک از Client های ذکر شده، از سیستم رمز گذاری شده (encryption) استفاده نمی کنند و ما تا این جای کار از یک اتصال غیر رمز گذاری شده استفاده کرده ایم. برای رمز گذاری داده های جاری بین دو کامپیوتر می توان از SSH tunnel استفاده کرد. در زیر به طور خلاصه مراحل را شرح می دهیم.

بسته های OpenSSH باید روی سیستم نصب شده باشند. با صدور دستور “sudo apt-get openssh-server” در لینوکس، آن را نصب کنید.

با استفاده از دستور “<ssh -L 5900:localhost:5900 <ip address” ، به اصطلاح یک تونل ایجاد کنید. بدین صورت که به جای عبارت ip address ، آدرس رایانه remote شده را وارد نمایید. اگر برای اتصال از سیستم ویندوز استفاده می کنید، برای ایجاد تونل می توانید از PuTTY استفاده نمایید.

اتصال را طبق مراحل ذکر شده در بالا برقرار کنید، تنها با این تفاوت که باید همانند شکل زیر، به localhost با پورت ۵۹۰۰ متصل شوید. سپس VNC client، تونلی را که ساخته اید را شناسایی و مورد استفاده قرار می دهد.

روش نصب ویندوز xp بصورت خودکار به طوری که در حین نصب سوالی از کاربر نپرسد حتی شم

علی محمودی گوغری — Sun, 26 Sep 2010 06:31:17 GMT

همانطوری که میدانید هنگامی که قصد نصب ویندوز را داشته باشید (Clean Install) در حین نصب لازم است سوالاتی پیرامون نام کامپیوتر ، نوع رزولوشن ، کلمه عبور Admin ، شماره سریال ویندوز و ... را پاسخ دهید. این مساله باعث میشود که شما دقایقی طولانی را کنار سیستم باشید تا نصب ویندوز به مراحل نهایی نزدیک شود. این مساله اگر لازم باشد روزانه تعدا زیادی ویندوز نصب نمایید بیشتر نمایان میشود. با استفاده از ابزاری که در سی دی ویندوز xp در فولدر support قرار داده شده ، آن هم در یک فایل Cab !!! براحتی نسبت به نصب خودکار ویندوز اقدام نمایید.

روش کار:

1- در سی دی ویندوز xp به مسیر زیر مراجعه نمایید :
Support\tools\
2- فایل deploy.cab را بر روی یکی از درایوهای هارد کپی نمایید. سپس آنرا باز کرده (از طریق برنامه zip magic یا winzip یا در خود ویندوز xp اگر بر روی فایل کلیک کنید باز میشود ) و فایل setupmgr.exe را از درون این فایل cab کپی کرده و درون یک درایو از هارد کپی کنید.
3- بر روی setupmgr.exe کلیک کنید. پنجره ای باز میشود. آنرا next کنید. سپس گزینه زیر را انتخاب کرده و next کنید
Create a new answer file
4- مطمئن شوید که گزینه windows unattended installation علامت زده شده باشد سپس next کنید.
5- در این صفحه نوع ویندوز خود را انتخاب نمایید در اینجا ویندوز xp پروفشیونال را انتخاب میکنیم. سپس next میکنیم.
6- گزینه Fully automated را علامت بزنید و next کنید.
7- در اینجا صفحه Distribution Folder نمایش داده میشود. در این صفحه به شما اجازه داده میشود که تعیین نمایید که آیا ویزارد یک پوشه توزیعی را بر روی کامپیوترتان بسازد یا پوشه توزیعی را بر روی درایو شبکه ای که شامل سورس فایلهای ویندوز میباشد ایجاد نماید.

نکته ! ساخت یک پوشه توزیعی نه تنها به شما اجازه نصب ویندوز بدون استفاده از cd را میدهد بلکه اجازه افزودن فایلهای اضافی (همانند درایورهای قطعات) برای انجام یک نصب سفارشی را میدهد. اگر قصد انجام نصب خودکار را به دفعات زیاد دارید و درایور یا پوشه مناسب را در اختیار دارید میتوانید از این گزینه استفاده کنید.

ما در این آموزش گزینه زیر را انتخاب کرده سپس next میکنیم :
No, this answer file will be used to install from a CD
8- در این صفحه گزینه مربوط به I Accept … را علامت زده و next میکنیم.
9- حال شما صفحه ای را مشاهده میکنید که با کمی دقت متوجه میشوید گزینه هایی درون این صفحه وجود دارند که شما در حین نصب ویندوز با آن برخورد میکنید. شروع به تکمیل گزینه ها به دلخواه خود کنید.
10- بعد از اتمام کار گزینه finish را بفشارید. در این قسمت مسیری برای ذخیره تنظیماتی که انجام داده اید در قالب یک فایل پرسیده میشود. شما میبایستی نام فایل را که به صورت UNATTEND.TXT انتخاب شده به WINNT.SIF تغییر دهید و یک نسخه بر روی یک فلاپی ذخیره نمایید.
11- از منوی FILE گزینه EXIT را انتخاب نمایید.
12- اکنون شما فایل اصلی را ساخته اید. فایل برای انجام عملیات نصب آماده میباشد اما ممکن است قبل از شروع عملیات مایل باشید که نگاهی به محتویات فایل بیندازید. (ممکن است بخواهید پارامترهای اضافه تری را نیز به فایل بیفزایید. در صورت امکان با بخش HELP برنامه SETUP MANAGER مشورتهای لازم را انجام دهید.) برای این کار فایل ساخته شده را در برنامه NOTEPAD باز نمایید. شما میتوانید خطوط دیگری را نیز برحسب نیاز برای فعالیتهای دیگر مثل تعیین پارتیشن نصب دیسک سخت یا تبدیل سیستم فایل به NTFS معین نمایید. جزئیات مربوط به چگونگی انجام این کارها را میتوانید در داخل فایلهای کمکی موجود در داخل Deploy.CAB مشاهده نمایید. اگر در داخل فایل هرگونه تغییری را اعمال کردید ، فایل را ذخیره کرده و آنرا ببندید
13- فایل را بر روی فلاپی دیسک کپی نماید. سپس کامپیوتر را از طریق سی دی راه اندازی کرده و فلاپی را در داخل درایو فلاپی قرار دهید. ویندوز به صورت خودکار تنظیمات معین شده را مورد استفاده قرار میدهد.

SLI - تسخیر شده توسط nVIDIA

علی محمودی گوغری — Wed, 15 Oct 2008 06:36:13 GMT

مقاله امروز را با معرفی SLI آغاز خواهیم کرد چرا که قدمت بیشتر آن نسبت به CrossFire آن را مقدم تر می نماید.

اگر فکر می کنید SLI تکنولوژی جدیدی است و nVIDIA، شرکت محبوب و پرقدرت بازار تراشه های گرافیکی، مبتکر آن است اشتباه می کنید چرا که SLI برای اولین بار در سال 1998 توسط شرکت 3dfx و بر روی کارت های گرافیک Voodoo 2 معرفی شد. در آن زمان SLI سرنام کلمات Scan Line Interleaving بود و از طریق تجزیه تصویر به خطوطی پیاپی زوج و فرد و محول کردن وظیفه پردازش هر دسته از خط ها به تراشه های موجود بر روی کارت گرافیک Voodoo 2 با طرحی ساده اما شگفت آور عمل می کرد.

تصویر 1 - دو کارت Voodoo 2 در حالت SLI

در نوزدهمین روز از ماه آوریل سال 2001، روز بزرگ، nVIDIA موفق به خرید و در دست گرفتن 3dfx گردید اقدامی که اگر عملی نمی شد، امروز شاهد وضعیت دیگری در بازار تراشه های گرافیکی می بودیم. به هرحال و با خرید 3dfx توسط nVIDIA، تکنولوژی SLI نیز دچار تحولاتی شد و با جمله جدید Scalable Link Interface و ایجاد تغییراتی در جهت بهبود کارایی آن در سال 2004 به صورت رسمی توسط nVIDIA به جهان معرفی گشت.

در حال حاضر SLI در سه حالت عمل می کند:

SFR یا Split Frame Rendering : در این حالت هر فریم از تصویر، به دو بخش تقسیم شده و هر بخش آن توسط یک GPU انجام می گردد. همانگونه که در تصویر شماره 2 مشاهده می کنید، این شیوه در حالتی به کار می رود که از دو کارت گرافیک در سیستم استفاده می شود.

تصویر 2 - شیوه پردازش تصویر SFR در SLI

AFR یا Alternate Frame Rendering : که در آن هر GPU وظیفه پردازش یک فریم کامل را دارد، بنابر این در حالی که یک تراشه در حال پردازش فریم حاضر است، تراشه های دیگر نیز در حال پردازش فریم های بعدی هستند. به این مفهوم که اولین فریم نمایش داده می شود، فریم دوم درهمان زمان آماده نمایش خواهد بود (حالت ایده آل) و یا پردازش آن در حال پایان یافتن است. این حالت همانطور که در تصویر شماره 3 مشاهده می کنید، در حالت 3Way SLI یا Triple SLI کاربرد دارد.

تصویر 3 - شیوه پردازش تصویر AFR در SLI

AFR of SFR : این شیوه درواقع ترکیبی از دو حالت فوق است که در سیستم Quad SLI، که از دو کارت گرافیک که هرکدام از آنها از دو GPU برخوردار است (مانند GeForce 7950 GX2 و یا GeForce 9800 GX2) فعال می گردد. به این ترتیب که یک فریم توسط دو GPU کارت گرافیک اول، در حالت SFR پردازش می شوند دحالی که فریم بعدی نیز به همین شیوه همزمان با پردازش و یا نمایش فریم قبلی پردازش می گردد. تصویر 4.

تصویر 4 - شیوه پردازش تصویر AFR of SFR در SLI

فناوری های موجود در G80

علی محمودی گوغری — Wed, 15 Oct 2008 06:36:13 GMT

تراشه گرفیکی nVIDIA G80

از مهمترین برتری‌های پردازنده‌گرافیکی G80 می‌توان به فناوری ساخت 80 نانومتری اشاره کرد، nVIDIA با این تکنولوژی توانسته به رقم باورنکردنی 700 میلیون ترانزیستور در یک تراشه نسبت بزرگ 20*20mm دست پیدا کند. این در حالی است که تا قبل از آن ATI یکه تاز این عرصه توانسته بود بر روی پردازنده گرافیکی 90 نانومتری R580 خود از 321 میلیون ترانزیستور استفاده کند. نکته قابل توجه دیگر آنکه G80 به طور کامل از نسخه آیندهDirect X 10.0 متعلق به شرکت ماکروسافت به همراه shader model 4.0 پشتیبانی خواهد کرد همچنین این پردازنده‌گرافیکی از حافظه های فوق سریع GDDR4 نیز پشتیبانی خواهد کرد.

با توجه به این که اولین کارت‌کرافیک مبتنی بر این پردازنده‌گرافیکی GeForce 8800 نام گرفته اینگونه به نظر می‌رسد که nVIDIA به همان سبک نام‌گذاری که از GeForce 4 تا کنون مرسوم گشته وفادار مانده و احتمالا مدل بعدی این سری 8600و در آخر نیز 8200/8300 خواهد بود.

با توجه به اینکه فقط خبر عرضه دو مدل GeForce 8800GTX و GeForce 8800GTS اعلام شده بحث ما نیز به این دو مدل معطوف می گردد.

تصویری که ادعا می شود نخستین کارت گرافیک تولیدشده

برپایه تراشه گرافیکی G80 می باشد.

حافظه

نوع حافظه به کار رفته در هر دو مدل GeForce 8800 GTX/GTS یکسان است و تفاوت فقط در تعداد چیپ می باشد. میزان گذرگاه حافظه در این سری نسبت به GeForce 7900 GTX تغییر کرده و برای هر تراشه حافظه از 64 بیت به 32 بیت تقلیل پیدا کرده تا مشکل غیر قابل استفاده ماندن تعدادی از خطوط کانال چیپ را حل کرده باشند.

در مدل GeForce 8800GTX از 12 تراشه حافظه 64 مگابایتی استفاده شده که در نهایت گذرگاه حافظه 384 بیت و حافظه 768 مگابایتی را برای این کارت به ارمغان خواهد آورد ، در مدل GeGorce 8800GTS نیز از 10 استفاده خواهد شد که عرض گذرگاه حافظه آن 320 بیت و حجم کلی حافظه نصب شده بر روی برد آن 640 مگابایت خواهد بود .

همچنین فرکانس کاری این حافظه ها 900 MHZذکر شده است همچنینnVIDIA با این حافظه ها به یک رکورد جدید پهنای باند حافظه دست یافته است که تاکنون چنین پهنای باندی معادل با 86 GB/s در هیچ کارت گرافیک دیگری مشاهده نشده بود .

SLI در برابر CrossFire

علی محمودی گوغری — Wed, 15 Oct 2008 06:36:13 GMT

اگر شما یک کاربر حرفه ای، از علاقه مندان به بازی های رایانه ای و یا حتی تنها علاقه مند به علم سخت افزار هستید، مطمنا تابحال در مورد SLI و CrossFire خبر های بسیاری شنیده و مقالات بسیاری را خوانده اید. با این حال معرفی دو نسل جدید از تکنولوژی ارتباطی کارت های گرافیک، 3Way SLI از طرف nVIDIA و CrossFireX از طرف AMD-ATI، بهانه ای به دست ما داد تا به بررسی کاملی از تاریخچه، نحوه کار و وضعیت فعلی این دو تکنولوژی بپردازیم و در انتها نیز مقایسه ای بین نحوه کارکرد و کارایی آنها داشته باشیم...

همانند SLI، تکنولوژی CrossFire نیز تنها در نسخه PCI Express کارت های گرافیک قابل پیاده سازی خواهد بود. بنابر این برای اجرای حالت CrossFire نیاز به دو کارت گرافیک پشتیبانی کننده از این تکنولوژی و نیز مادربردی حداقل با دو شکاف توسعه PCI Express x16 نیاز خواهد بود، البته برخلاف SLI و پلاتفرم SkullTrial شرکت CrossFire ،Intel را می توان در تراشه های AMD-ATI و نیز اکثر تراشه های رده متوسط به بالای شرکت Intel اجرا نمود. البته در هنگام فعال بودن CrossFire با توجه به نوع و محدودیت تراشه ها، شکاف های توسعه PCI Express در حالت های x8-x8، x16x16 و یا x16x4 قرار خواهند گرفت. محدودیت تعداد خروجی تصویر در حالت CrossFire نیز مانند SLI وجود دارد و کاربران تنها به یک خروجی تصویر محدود خواهند شد که قابلیت نمایش در دقت تصویر 2560x1600 را اختیار می گذارد.

تابحال ATI رسما سه نسل مختلف CrossFire را از نظر نحوه فعال سازی و سازگاری تراشه های گرافیکی معرفی کرده است که در ادامه به بررسی این سه نسل می پردازیم.

CrossFire : نخستین نسل از تکنولوژی Multi GPU شرکت ATI در عین نوآوری، دو مشکل عمده را به همراه داشت. نسل اول CrossFire کاربر را اجبار به تهیه یک کارت گرافیک بخصوص، که با کارت های گرافیکی که به طور معمول به فروش می رسیدند تفاوت داشت، می نمود. این کارت گرافیک بخصوص عبارت بود از نسخه "CrossFire Edition" که تفاوت آن با کارت های گرافیک معمولی از وجود یک تراشه با نام "Composting Engine"، یک ورودی/خروجی از نوع VHDCI یا DMS-59 در کنار یک خروجی DVI و در آخر به طور مشخص از پسوند CrossFire Edition بر روی بسته بندی و بدنه کارت گرافیک قابل تشخیص بود که در حقیقت کارت اصلی با Master تشکیل دهنده پیکربندی CrossFire نامیده می شد. مشکل دوم، نیاز به یک کابل ارتباطی خارجی جهت ایجاد ارتباط بین دو کارت اصلی و فرعی بود که خروجی DVI کارت Slave را به ورودی/خروجی DMS-59 و یا VHDCI متصل می کرد.

تصویر 14 - ورودی/خروجی VHDCI در سمت راست و DMS-59 در سمت چپ

همانطور که در بخش قبلی مقاله اشاره شد، نسل اول CrossFire توانایی فعالیت با دو کارت گرافیک با تراشه ها و میزان حافظه متفاوت را در اختیار می گذارت اما محدودیت هایی طبق جدول زیر را برای انتخاب کارتهای گرافیک تشکیل دهنده پیکربندی CrossFire وجود دارد.

جدول 3 - جدول کارت های سازگار با نسل اول CrossFire به همراه نوع کابل ارتباطی آنها

تصویر 15 - پیکربندی CrossFire در نسل اول به کمک کابل ارتباطی خارجی

Native CrossFire : نسل دوم تکنولوژی CrossFire با فاصله زمانی نه چندان طولانی با هدف رفع دو مشکل مهم نسل قبلی معرفی شد. این نسل CrossFire محلی یا Native نام گرفت که البته در بین کاربران کماکان نام CrossFire به آن اطلاق می شود. همانطور که از هدف معرفی این نسل پیداست، در Native CrossFire به لطف تعبیه تراشه کنترل ارتباط در GPU اصلی و نیز استفاده از پل ارتباطی، مواردی که از ابتدا در SLI پیش بینی شده بود، ATI مشکل خرید کارت گرافیک CrossFire Edition و اتصال خارجی دو کارت گرافیک را مرتفع ساخت. از دیگر مزایای Native CrossFire افزایش حداکثر دقت تفکیک تصویر از 2560x1600 نقطه به 2560x2048 نقطه نسبت به نسل اول CrossFire و نیز nVIDIA SLI است.

تصویر 16 -محل قرار گیری پل ارتباطی Native CrossFire در کارت های Radeon

جهت پیکربندی CrossFire به دو پل ارتباطی داخلی نیاز خواهد بود. همچنین ATI نیز به مانند nVIDIA، فعال سازی CrossFire در کارت های گرافیک رده متوسط را بدون استفاده از پل ارتباطی داخلی امکان پذیر ساخته است.

تصویر 17 - پل ارتباطی Native CrossFire که شباهت زیادی با پل ارتباطی SLI دارد

در جدول زیر لیست کارت هایی را که سازگار با نسل دوم CrossFire هستند را مشاهده می کنید. در این نسل تنها کارت هایی که از یک سری هستند توانایی ایجاد یک پیکربندی CrossFire را دارند.

جدول 4 - جدول کارت های سازگار با نسل دوم CrossFire

درآمدی بر معماری پردازنده‌های گرافیکی; ‏R600‎‏ در زیر ذره‌بین

علی محمودی گوغری — Wed, 15 Oct 2008 06:29:09 GMT

معماری ‏R600‎‏ در برابر ‏G80‎

نکته کلیدی که در مقایسه دو معماری که از نظر ساختار با یکدیگر متفاوت هستند باید در نظر گرفت این است که باید ابتدا ‏تعداد‌ کارهایی که هر یک از از آنها در یک سیکل کلاک انجام می‌دهند را با همدیگر مقایسه کرده و سپس با در نظر گرفتن ‏اختلاف فرکانس کلاک در دو معماری تعداد کارهایی که در یک زمان واحد به سرانجام می‌رسانند را ملاک ارزشیابی قرار داد. ‏

G80‎‏ می‌تواند ‏Thread‏ های بیشتری را در حالت ایده‌آل به صورت موازی هم پردازش کند، 128 در مقایسه با 64 عدد ‏Thread‏ ‏در هرکلاک ‏R600‎‏ با این وجود در هر یک از این 64 عدد ‏Thread‏‌حدود 5 برابر کار بیشتری میتواند صورت گیرد چرا که ‏R600‎‏ با ‏بهره‌گیری از دستورالعمل‌های ‏VLIW‏ می‌تواند حداکثر 5 عملیات را در هر ‏Thread‏ انجام دهد در حالی که ‏g80‎‏ به یک عملیات ‏در هر ‏Thread‏ محدود شده است، اما با توجه به به معماری بسیار موازی‌سازی سازی شده و بهره گیری از دستورالعمل‌های ‏VLIW‏ در ‏R600‎‏ به سختی می‌توان فرض کردن که ‏Ultra-Threaded Dispatch Processor‏ بتواند بلاک‌ها را همواره در حداکثر ‏کارایی نگه داشته و هیچ یک از ‏SPهای آن بیکار نباشند.‏

دیاگرام UDTP

‏در بهترین حالت ‏R600‎‏ می‌تواند 2.5 برابر بیشتر از ‏G80‎‏ عملیات ساده محاسباتی انجام دهد ( 320 عملیات در مقایسه با ‏‏128 عملیات) اما در بدترین حالت زمانی که وابستگی میان داده‌ها و عملیات‌ها در کد برنامه سایه زن زیاد باشد ‏G80‎‏ حدود دو ‏برابر قوی‌تر از ‏R600‎‏ در هر کلاک ظاهر می‌شود ( 64 عملیات در ‏R600‎‏ و 128 عملیات در ‏G80‎‏).‏

تفاوت اصلی ساختار این دو معماری در مکانی‌ است که قابلیت‌های موازی‌سازی از کد برنامه‌سایه زن استخراج می‌شود. هر ‏دو معماری به بهره‌گیری از چندین واحد ‏SIMD‏ نیازمند ‏Threadهای مستقل از هم هستند، ‏NVIDIA‏ در ‏G80‎‏ به سخت‌افزار ‏روی آورده و به قابلیت‌های موازی‌سازی کد‌برنامه را با پیچیده کردن سخت‌افزار و اعمال محدودیت به آرایه‌های ‏SIMD‏ استخراج ‏می‌کند و ‏AMD‏‌ به نرم‌افزار روی آورده و با دستورالعمل‌های سطح بالای ‏VLIW‏ که ذاتا شامل عملیات‌های مستقل از هم ‏می‌باشد، این وظیفه را بر عهده کامپایلر قرار داده است. بنابر این عملکرد معماری ‏AMD‏ بیشتر به نوع کد در حال اجرا ‏وابستگی دارد. ‏

حتی اگر ما حداکثر بهره‌برداری از معماری ‏AMD‏ را در بهترین حالت بپذیریم بازهم فرکانس کلاک بالای ‏G80‎‏ مانع از برتری یافتن ‏آن می‌شود، همانطور که شاره شد ، فرکانس هسته سایه‌زن‌های متحد ‏G80‎‏ دو برابر فرکانس کاری آن یعنی حدود 1.35 ‏گیگاهرتز است ‏

این بررسی هنوز ناقص است و بخش‌های دیگری از این دو معماری هنوز در نظر گرفته نشده‌اند، چرا که تنها هسته ‏سایه‌زن‌های متحد در کارایی یک پردازنده گرافیکی نقش ندارد و عوامل کلیدی دیگر نیز در معماری یک ‏GPU‏ وجود دارد که ‏می‌تواند عملکرد خوب سایر واحد‌ها را زیر سوال برده یا موجب برتری آن نسبت به معماری‌های دیگر شود. بنابر این در ادامه ‏به دیگر واحد‌های ‏R600‎‏ سرمی‌زنیم. ‏